مشکل خیلی از پروژه‌های محتوا کمبود ایده نیست.

برعکس؛ معمولاً ایده بیش از اندازه وجود دارد.

یک نفر پیشنهاد می‌دهد درباره یک کلمه کلیدی مقاله بنویسیم. نفر دیگر موضوعی را از سایت رقیب پیدا می‌کند. یک موضوع هم در شبکه‌های اجتماعی ترند شده و باید سریع درباره آن محتوا تولید شود.

در نتیجه، تقویم پر می‌شود. اما هر محتوا مسیر خودش را می‌رود. یکی برای جذب ترافیک نوشته شده، یکی برای آموزش، یکی برای معرفی محصول و دیگری صرفاً چون رقیب درباره آن نوشته است.

بعد از مدتی با سایتی مواجه می‌شویم که محتوای زیادی دارد، اما سیستم محتوایی مشخصی ندارد.

این اتفاق چند پیامد دارد:

• موضوعات مهم ممکن است ناقص بمانند.
• چند مقاله ممکن است برای یک هدف جست‌وجو با هم رقابت کنند.
• محتواها به صفحات مهم سایت کمک نکنند.
• بخشی از ترافیک ارگانیک به مشتری تبدیل نشود.
• تیم محتوا همیشه برای انتخاب موضوع بعدی دچار تردید باشد.
• محتوای قدیمی فراموش شود و منابع همچنان صرف تولید صفحات جدید شوند.

بنابراین یکی از مهم‌ترین کارکردهای استراتژی محتوا این است که به شما کمک کند تصمیم بگیرید چه چیزی را تولید نکنید.

این نکته مهم است.

استراتژی خوب فقط لیست کارها را بزرگ‌تر نمی‌کند؛ دامنه انتخاب‌ها را هوشمندانه‌تر محدود می‌کند.